Осы жылдың тамыз айының басында біздің үйдің негізін қалаушы, жүздеген бала «ана» деп атаған аяулы жан — Туяк Казкеновна Ескожина өмірден өтті.
Жолдасы Ануарбек Байсаринмен бірге ол 800-ден астам жетім баланы тәрбиелеп өсірді. Бұл жолды 90-жылдары Алматы базарында кездестірген жеті жасар бір қызды отбасына қабылдаудан бастады. Өзі де жетім өсіп, ата-анасыз өмір сүрудің қандай екенін жақсы білген Туяк Казкеновна сол баланың тағдырына бейжай қарай алмады.
1998 жылы ерлі-зайыптылар Алматыдағы пәтерін сатып, Талғарда жеке балалар үйін ашты — бүгін біз отырған дәл сол үй. 28 жыл ішінде оның шаңырағында тағдыры мен ұлты әртүрлі бірнеше буын бала тәрбиеленді. Бүгінде олардың арасында әскери қызметкерлер, дәрігерлер, мұғалімдер және өз отбасын құрып, бақытты өмір сүріп жатқан жандар бар.
Жерлеу рәсіміне еліміздің түкпір-түкпірінен оның тәрбиесін көрген балалары жиналды. Ол олардың бәрін туғаны мен тәрбиесіне алғаны деп бөлмей, «менің балаларым» деп атайтын.
Соңғы жылдары Байсариндер отбасы бірнеше ауыр қазаға душар болды. Енді Туяк-апайдың өзі де арамызда жоқ — жүрегі талай баланың үйіне айналған аяулы жан өмірден өтті.
Біз оның ісін жалғастырып келеміз. 28 жыл бойы ол қамқорлық жасаған ғимарат бүгінде біздің қамқорлығымызға мұқтаж. Кезінде осы үйге келген балалар оның қамқорлығына қаншалықты мұқтаж болса, бүгін бұл үй де біздің қолдауымызға соншалықты мұқтаж.
«Казахстанская правда» газетінің 2026 жылғы 20 тамыздағы материалы негізінде.